Na stronie mojego wydawcy – Wydawnictwa Czarne, moja notka wygląda tak:

Mateusz Marczewski (ur. 1976) – poeta, prozaik, stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2013), laureat konkursu im. Macieja Szumowskiego na reportaż/esej (2007). Jego książka Niewidzialni znalazła się w finale konkursu literackiego Fundacji Kultury (2008), a w roku 2011 została przetłumaczona na język włoski (Gli Invisibili). Autor książki poetyckiej Naprawiacz ptaków(2000) oraz libretta do płyty KOD. Symfonia ogrodów (2004). Publikował w „Polityce”, „Tygodniku Powszechnym”, „Gazecie Wyborczej”, „Dwutygodniku”, „Znaku”. Mieszka w Warszawie.

Co mnie interesuje? Tożsamość. O tym piszę. Pierwszą książkę napisałem o społeczności aborygeńskiej w Australii, spędziłem tam rok jeżdżąc po wsiach Północnego Terytorium. „Niewidzialni” są tego zapisem. Tutaj możesz przeczytać o tej książce.

W tym roku ukazała się moja nowa książka „Koliste jeziora Białorusi”. Opisuję w niej Białorusinów: najdoskonalszy chyba, europejski przykład problemu z tożsamością w sensie kulturowym i politycznym. Przeczytaj o niej tutaj.

Ale tożsamość jednak coraz bardziej interesuje mnie jako niemożność opisania. Ani siebie ani świata.

 

 

 

 

 

 

SHARE

Igo Burn